اين استاندارد از زيرمجموعه Bluetooth است و تحت آن ارتباطى با قدرتى بيشتر از خود Bluetooth ايجاد خواهد شد. ارتباط Wi-Fi كه مخفف Wireless Fidelity است بيشتر بر پايه ارتباط شبكه اينترنت به صورت بى سيم تاكيد مى كند و همين امر باعث محبوبيت بسيار زياد آن شده است با استفاده از اين تكنولوژى به راحتى در مسافرت، هواپيما و يا هتل مى توان از طريق Laptop به اينترنت متصل شد. Wi-Fi كه همان استاندارد IEEE802.11 است در مدل هاى ۸۰۲.11a و ۸۰۲.11b مورد استفاده قرار مى گيرد و استاندارد اصلى آن IEEE802.11b است. در اين مدل حداكثر سرعت انتقال اطلاعات ۱۱Mbps است و از فركانس راديويى ۴/۲ گيگاهرتز استفاده مى كند. براى سرعت بخشيدن به اين استاندارد مدل ديگرى نيز به نام ۸۰۲.11b+ ايجاد شده كه سرعت انتقال را تا ۲۲mbps افزايش مى دهد. در مدل ۸۰۲.11a سرعت اطلاعات حدود ۵۴mbps است و از فركانس ۵۰GHz استفاده مى شود. به طور حتم اين مدل در آينده اى نه چندان دور جاى ۸۰۲.11b را خواهد گرفت.

براى استفاده از اين سيستم ايستگاه هايى به نام Access point در مناطق مختلف و به فواصل چند صد مترى قرار مى گيرد. اين ايستگاه ها امواج راديويى را در هوا منتشر مى كنند و هر كامپيوترى كه به Wi-Fi مجهز باشد و در محدوده اين ايستگاه ها قرار داشته باشد قادر به استفاده از اينترنت است و كاربران با قرار دادن يك كارت سخت افزارى IEEE802.11b و يا وصل كردن يك دستگاه Wi-Fi اكسترنال از طريق USB به كامپيوتر خود قادر به استفاده از اين سيستم هستند. قيمت اينترنت در اين سيستم بسيار مناسب است. مثلاً در كشور آمريكا يك Account نامحدود يك ماهه با اين سرويس به مبلغ ۲۰ تا ۳۰ دلار در اختيار كاربران قرار مى گيرد. از نظر برد موثر هم حداكثر تا ۱۵۰ متر اطراف Access Point مورد پوشش قرار مى گيرد. در اين حالت سرعت انتقال ارتباط ۱mbps است. البته هر چقدر فاصله كاربر با ايستگاه اصلى كمتر از ۱۵۰ متر باشد سرعت انتقال اطلاعات بيشتر خواهد شد. مثلاً سرعت انتقال اطلاعات در فاصله ۱۰۰ مترى mbps5.5، در فاصله ۸۰ مترى ۸mbps و در فاصله ۵۰ مترى و كمتر از آن ۱۱mbps است.

در ویندوز XP قابلیتی وجود دارد به نام Packet Scheduler که این موضوع 20% از پهنای باند اینترنت شما را میگیرد. در صورتی که به این قابلیت نیازی ندارید با طی کردن غیرفعال کردن آن میتوانید با آزاد کردن پهنای باند گرفته شده سرعت اینترنت خود را تا حد چشمگیری بالا ببرید. در صورتی که از سرعت اینترنت خود ناراضی هستید از این ترفند بهره بگیرید.

بدین منظور:

1. Run را از منوي Start اجرا كنيد.
2. در Run عبارت gpedit.msc را تايپ كرده و OK را كليك كنيد.
3. منتظر بمانيد تا Group Policy اجرا شود.
4. در بخش Local Computer Policy و زير Computer Configuration گزينه Administrative Templates را گسترش دهيد. ( با كليك بر روي علامت + كار آن انجام دهيد )
5. در ليست باز شده گزينه Network را نيز گسترش دهيد.
6. حال در اين ليست Qos Packet Scheduler را انتخاب كنيد.
7. به گزينه هايي كه در سمت راست ظاهر مي شوند دقت كنيد.
8 .بر روي Limit reservable bandwidth كليك راست كرده و Properties را كليك كنيد.
9. پس از اينكه پنجره Limit reservable bandwidth Properties باز شد در برگه Setting و در زير Limit reservable bandwidth گزينه Enabled را انتخاب كنيد.
10. مشاهده مي كنيد كه با انتخاب آن در روبروي Bandwidth Limit مقدار پيش فرض آن يعني 20 درصد به نمايش در مي آيد.
11. به جاي عدد 20 مقدار 0 را تايپ كرده و OK را كليك كنيد.
12. حال به Connection كه به وسيله آن به اينترنت وصل مي شويد رفته و بر روي دكمه Properties كليك كنيد.
13. به برگه Networking برويد و دقت كنيد كه Packet Scheduler فعال باشد (تيك كنار آن مشاهده شود).
14. اين پنجره را OK كنيد.
15. كامپيوتر خود را Restart كنيد.

چند نکته:
اين کار را می توانيد با نرم افزارهاي قدرتمند بهينه سازی ويندوز ( ترفندستان ) مثل TuneUp Utilities خيلی سريعتر و راحتر انجام دهيد.
برای بازگشت به حالت پيش فرض هم می توانيد مسير فوق را دنبال کرده و بجای 0 عدد 20 را قرار دهيد. 

امروزه در انواع مختلف ویندوزهای XP دو نوع فایل سیستم وجود داردکه می توان اطلاعات درایوها را تحت کنترل خود قرار دهد.

فایل سیستم FAT32 توانایی امنیتی ندارد و به همین منظور در مدیریت و حفاظت اطلاعات از آن استفاده نمی شود. اما فایل سیستم NTFS برای این منظور به وجود آمد تا امنیت را بالا ببرد. NTFS در ویندوزهای 2000 به بعد به کار گرفته شد. و عمده ترین ویژگی آن NTFS Permission  است که اولین لایه امنیتی است که در ویندوز XP استفاده می شود و مشخص می کند که چه افرادی با چه سطح دسترسی از سیستم استفاده کنند. این قابلیت اصولا بر روی فایل ها و فولدرها سطح دسترسی ایجاد می کند و دارای پنج حالت دسترسی است.

1)                  Read: برای کاربر مشخص می کنیم که فقط می تواند فایل را باز کند و بخواند.

2)                Write: برای کاربر مشخص می کند که می تواند فایل و صفات آن را تغییر دهد.

3)                 Read & Execute: در این سطح امکان اجرا کردن به Read اضافه می شود.

4)                 Modify: علاوه بر امکانات قبلی امکان Rename و Delete کردن فایل را نیز دارد.

5)                 Full control: تمامی امکانات را در اختیار دارد .

علاوه بر پنج مورد بالا موردی بنام List folder content در حالت استاندارد وجود دارد که می توان زیر شاخه های یک شاخه را دید و آنها را Browse کرد.

در NTFS قسمتی به نام Access Control وجود دارد که به عنوان لایه ی امنیتی عمل می کند و از دو قسمت تشکیل شده است.

1)ACL (امکان دسترسی): در این قسمت کاربری که مجاز به دسترسی است را مشخص می کند.

2)ACE(سطح دسترسی):اگر از ACL در این قسمت سطح دسترسی مشخص می شود (همان پنج مورد)

اما ممکن است که فایل سیستم شما از نوع FAT32 باشد که برای تبدیل آن به NTFS دو راه به شما پیشنهاد می کنم:

1) Format کردن با فایل سیستم NTFS: روی درایو مورد نظر راست کلیک کرده و گزینه Format را انتخاب و فایل سیستم آن را به NTFS تبدیل و دکمه Start   را کلیک می کنید. اما در این روش کلیه اطلاعات موجود در آن درایو از بین می رود. برای جلوگیری از این کار از راه دوم می توان استفاده کرد.

2)استفاده از خط فرمان Command prompt: از این مسیر وارد Command Prompt می شوید

Run\cmd

و در اینجا فرمان را تایپ می کنید:

Convert "Drive name" :/fs:ntfs

که به جای "Drive name" نام درایو مرد نظر را می گذارید.

حال برای دسترسی به پنجره ی NTFS Permission روی درایو, فولدر یا فایل مورد نظر راست کلیک کرده و بر روی Properties کلیک کنید وارد تب Security شوید پنجره ای باز می شود . مستطیل اول را ACL و مستطیل دوم را ACE می گویند . در ACL با دکمه های Add و Remove می توانید User مورد نظر را اضافه یا حذف کنید و در پنجره پایین(ACE) می توان تنظیمات سطح دسترسی را اعمال کرد.

نکته 1: تقدم Deny  از Allow بالاتر است یعنی اگر یک گروه سطح دسترسی آن Deny باشد اما User عضو آن گروه سطح دسترسی آن Allow باشد اولویت با Deny است.

نکته 2: در صورت اعمال NTFS Permission باید مراقب باشید که در صورت حذف ویندوز اطلاعات شما به طور کامل پاک می شود و تنها راه ممکن از طریق هارد به هارد کردن است. کاری که من مرتکب شدم و یک سری فایلهای مهم را از دست دادم.

نکته 3: برای دسترسی به پنجره Security از آدرس زیر استفاده کنید:

Tools/Folder options/view/Use simple file sharing

این گزینه را از حال انتخاب خارج کنید.